Jest to w najwyższym stopniu znane robota Rosminiego, do wnętrza którym pisarz z odwagą plus przenikliwością wskazuje na nieodzowność reform do wnętrza Kościele, wyprzedzając do wnętrza tym w środku przekonany postępowanie Sobór Watykański II. Z powodu napiętnowania pewnych zjawisk obecnych wewnątrz Kościele, robota to znalazło się do wnętrza 1849 r. na indeksie także stało się źródłem polemiki nazwanej "kwestią rosminiańską".
Dzieło podzielone jest na 5 rozdziałów, z których każdy z osobna odpowiada jednej ranie, porównanej do rany Chrystusa. Schemat każdego rozdziału jest taki sam: 1) optymistyczny wyobrażenie Kościoła starożytnego; 2) fakt, który zmienia ogólną sytuację; 3) rana; 4) lekarstwo.